Bir zavallı tanıdım, egodan bir zırhı vardı. Ses telleri bir dönüştürücüydü. Beyninin boşluğundan çıkan tıngırtılar tanıdık seslere dönüşüyordu ancak, onlara anlamlı ses demek güçtü. Cins/iyetinden uzak bir suratı, kopkoyu makyajı vardı. Parayla ancak gidebildiği okulda, ona ego pompalıyorlardı. Kalemini mızrak sanıyordu zavallı, halbuki çer çöptü. Her zavallı gibi, kendini pazarlamak derdindeydi ve çok da iyi pazarlardı.